Σχετικά βιβλία

Σχετικά βιβλία

Αξίζει να αναφερθούμε λίγο περισσότερο στα βιβλία του Νoble, του Olsen και του Thimbleby, τα οποία σε μια πρώτη ανάγνωση φαίνεται να έχουν ακριβώς το ίδιο αντικείμενο με αυτό το βιβλίο, αλλά με μια προσεκτικότερη μελέτη έχουν περισσότερες διαφορές παρά ομοιότητες.

Το βιβλίο του Olsen (2009) περιγράφει κυρίως τις γραφικές διεπαφές του επιτραπέζιου ΗΥ, πολλές από τις οποίες έχουν και εφαρμογή σε φορητές συσκευές ή σε μεγάλες οθόνες δωματίου. Παρόλα αυτά, το βιβλίο απευθύνεται κυρίως στον προγραμματιστή που θα υλοποιήσει μια διεπαφή σε εμπορικό περιβάλλον, καθώς δίνει μεγάλη έμφαση στις λεπτομέρειες και στις τεχνικές των αντίστοιχων αλγορίθμων. Άρα, το βιβλίο του Olsen είναι ιδανικό για κάποιον προχωρημένο προγραμματιστή που έχει ειδικό ενδιαφέρον για τις γραφικές διεπαφές σε εμπορικό περιβάλλον, και μάλλον είναι το ιδανικό βιβλίο για να διαβάσει κάποιος αφού τελειώσει το παρόν βιβλίο.

Το βιβλίο του Thimbleby (2007) είναι περισσότερο προσβάσιμο και δεν έχει υψηλές απαιτήσεις αναφορικά με προηγούμενες γνώσεις, ταυτόχρονα όμως ο τρόπος που έχει γραφτεί το καθιστά πολύ ακαδημαϊκό. Για παράδειγμα, ο συγγραφέας ορίζει ένα νέο συμβολικό πεδίο αναπαράστασης του προγραμματισμού της διάδρασης το οποίο είναι μεν πολύ δυνατό, στην πράξη όμως απαιτεί εξοικείωση που θα κοστίσει πολύτιμο χρόνο στους περισσότερους αναγνώστες που δεν έχουν μπροστά τους ένα ανέμελο εξάμηνο σπουδών. Άρα, είναι ένα ιδανικό βιβλίο για κάποιον που θέλει να προχωρήσει σε περισσότερο ερευνητικές παρά πρακτικές κατευθύνσεις, καθώς και για κάποιον που θέλει και έχει χρόνο να εξερευνήσει σε βάθος τη θεωρία της διάδρασης.

Τέλος, το βιβλίο του Noble (2012) είναι περισσότερο όμοιο με αυτό το βιβλίο από τα άλλα, καθώς είναι πολύ προσβάσιμο και δίνει έμφαση στην οπτικοποίηση σε οθόνες αλλά και σε άλλες διάχυτες συσκευές χρήστη. Ταυτόχρονα όμως, το βιβλίο του Noble απευθύνεται σε σχεδιαστές και καλλιτέχνες που δεν έχουν καμία γνώση προγραμματισμού, επομένως, ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου απλά επαναλαμβάνει γνώσεις που είτε είναι γνωστές στους περισσότερους αναγνώστες της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είτε είναι ελεύθερα διαθέσιμες στις ιστοσελίδες των εργαλείων που χρησιμοποιεί.

Επομένως καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τα βιβλία του Νoble, του Olsen και του Thimbleby είναι μεν παρόμοια με αυτό το βιβλίο, αλλά ταυτόχρονα πολύ διαφορετικά, γιατί απευθύνονται είτε σε διαφορετικά επίπεδα αναγνώστη (π.χ., το βιβλίο του Olsen σε προχωρημένους προγραμματιστές, πιθανόν ακόμη και σε επαγγελματίες) είτε σε αναγνώστες με διαφορετικά κίνητρα (π.χ., το βιβλίο του Noble σε καλλιτέχνες και σχεδιαστές, ενώ αυτό του Thimbleby σε ακαδημαϊκό κοινό). Η παραπάνω ανάλυση δείχνει ότι υπάρχει ένα κενό ακόμη και στη διεθνή βιβλιογραφία, για ένα εισαγωγικό βιβλίο στο θέμα του προγραμματισμού της διάδρασης που δεν προϋποθέτει πολλές προηγούμενες γνώσεις, αλλά και δεν έχει στενές προσδοκίες για τον χρόνο που θα αφιερώσει ή για τον σκοπό του αναγνώστη.

Τέλος, πέρα από τα παραπάνω βιβλία που συμπληρώνουν το παρόν βιβλίο ως προς τις ανάγκες του αναγνώστη και του εκπαιδευτικού, υπάρχει και μια μικρή αλλά περιεκτική λίστα από σχετικά βιβλία που έχουν επηρεάσει τη συγγραφή αυτού του βιβλίου. Ακόμη, κάθε κεφάλαιο προσφέρει μια μικρή συνεκτική λίστα από βιβλία με σχετικό περιεχόμενο για το αντίστοιχο κεφάλαιο. Επιπλέον, η ηλεκτρονική έκδοση του βιβλίου περιέχει τόσο ενημερωμένη βιβλιογραφία, όσο και συνδέσμους προς ηλεκτρονικές πηγές.